การเจริญภาวนาธรรม ๖ อย่าง
(มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ มหาราหุโลวาทสูตร)

                พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ได้ตรัสสอนพระราหุลถึงการเจริญภาวนาธรรม ๖ อย่าง คือ

                ๑. ราหุล ! เธอจงเจริญเมตตาภาวนาเถิด (ความรัก ปรารถนาดีอยากให้เขามีความสุข) เพราะเมื่อเธอเจริญเมตตาภาวนาอยู่ จักละพยาบาท (ความคิดที่จะแก้แค้น) ได้.

                ๒. เธอจงเจริญกรุณาภาวนาเถิด (ความกรุณา คิดช่วยให้พ้นทุกข์) เพราะเมื่อเธอเจริญกรุณาภาวนาอยู่ จักละวิหิงสา (การเบียดเบียน) ได้.

                ๓. เธอจงเจริญมุทิตาภาวนาเถิด (ความยินดี ในเมื่อผู้อื่นอยู่ดีมีสุข) เพราะเมื่อเธอเจริญมุทิตาภาวนาอยู่ จักละอรติ (ความริษยา) ได้.

                ๔. เธอจงเจริญอุเบกขาภาวนาเถิด (ความวางใจเป็นกลาง) เพราะเมื่อเธอเจริญอุเบกขาภาวนาอยู่ จักละปฏิฆะ (ความขัดใจ) ได้.

                ๕. เธอจงเจริญอสุภภาวนาเถิด (ความไม่งามแห่งร่างกาย) เพราะเมื่อเธอเจริญอสุภภาวนาอยู่ จักละราคะ (ความยินดีในกาม) ได้.

                ๖. เธอจงเจริญอนิจจสัญญาภาวนาเถิด (ความไม่เที่ยงแห่งสังขาร) เพราะเมื่อเธอเจริญอนิจจสัญญาภาวนาอยู่ จักละอัสมิมานะ (การถือตัว) ได้.