|


วัตรบท ๗ อย่าง
(จาก ธรรมบท)
วัตรบท ๗ หลักปฏิบัติ
หรือข้อที่ถือปฏิบัติประจำ ๗ อย่าง
ที่ทำให้มฆมาณพได้เป็นท้าวสักกะหรือพระอินทร์
คือ
|
๑. มาตาเปติภโร |
|
เป็นผู้เลี้ยงมารดาบิดาตลอดชีวิต |
|
| |
|
|
|
|
๒. กุเลเชฏฺฐาปจายี
|
|
เป็นผู้มีปกติประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูลตลอดชีวิต |
|
| |
|
|
|
|
๓.
สณฺหวาโจ
|
|
เป็นผู้พูดอ่อนหวานตลอดชีวิต |
|
| |
|
|
|
|
๔. อปิสุณวาโจ
|
|
เป็นผู้ไม่พูดส่อเสียดตลอดชีวิต |
|
| |
|
|
|
|
๕.
ทานสํวิภาครโต |
|
เป็นผู้ชอบเผื่อแผ่ให้ปัน
ปราศจากความตระหนี่ |
|
|
|
|
|
|
|
๖. สจฺจวาโจ |
|
เป็นผู้กล่าวคำสัตย์ตลอดชีวิต |
|
|
|
|
|
|
|
๗. อโกธโน |
|
เป็นผู้ไม่โกรธ
ระงับความโกรธได้ |
|
|